De vormgeving van de website vertrekt vanuit hetzelfde idee: de blik van Ernest vangen in een buurt die nooit stilstaat. Daarom is de site niet ontworpen als een strak archief, maar als een levende omgeving waarin gebouwd, gecorrigeerd, verschoven en opnieuw begonnen wordt.
De bewegende blokjes zijn de bouwers van de site. Zij bouwen de website telkens opnieuw op terwijl je kijkt. Elk blokje draagt een eigen karakter en een eigen culturele logica met zich mee. Sommige bouwers werken volgens afspraak, sommige improviseren, sommige begrijpen elkaar slecht en sommige lijken vooral met zichzelf bezig. Daardoor ontstaat er geen gladde, perfecte wereld, maar een gebouwde situatie waarin samenwerking zichtbaar wordt.
Onderaan de pagina proberen de bouwers een woning te maken volgens de Amsterdamse School. Dat lukt maar gedeeltelijk. De Amsterdamse School vraagt om ambacht, massa, baksteenritme, ornament, gebogen vormen en gemeenschapszin. Zonder gezamenlijk plan gaat dat moeizaam. Juist dat past bij de buurt: samenleven is geen abstract ideaal, maar dagelijks werk.
Daarboven werkt Bauhaus als tegenkracht. Bauhaus brengt orde, verhouding, vlakverdeling en regels. De bouwers die in die laag werken hebben minder overleg nodig. Zij volgen ritme, geometrie en functie. Daarmee ontstaat rust boven de drukte van de onderrand.
Jugendstil beweegt daar weer doorheen als organische lijn. Waar Bauhaus ordent en Amsterdamse School bouwt, laat Jugendstil groeien. De lijnen zijn niet puur decoratief. Ze reageren op tekst, randen, kamers en overgangen. Ze gedragen zich als ranken, als twijfel, als herinnering, als iets dat zijn weg vindt zonder helemaal recht te hoeven zijn.
Het letterwerk vormt een vierde laag. Letters verschijnen niet vanzelf. Ze worden geplaatst, soms verkeerd gezet, weer hersteld en opnieuw in positie gebracht. Daarmee wordt schrijven zichtbaar als arbeid. Een gedicht staat er niet alleen; het wordt gebouwd. Dat past bij Ernest, omdat zijn werk niet als glad eindproduct wordt benaderd, maar als iets dat beweegt tussen stem, blik, fout, ritme en precisie.
De pagina Werk is daarom ingericht als een huis. Gedichten liggen niet in een lijst, maar op verschillende plekken in de ruimte. Einder staat als horizon. De harp van de droom verschijnt als draad en klankruimte. Vogel komt uit de aarde. De gang is de ruimte wordt een portaal. Met name het stoken van drank kronkelt als slang, buis en geruis door een eigen hoek van het huis.
De vormgeving is dus geen versiering om de inhoud heen. Zij is de manier waarop de inhoud zich gedraagt. De site kijkt, bouwt, twijfelt, corrigeert en groeit. Zoals de buurt rond de Ten Katemarkt. Zoals de blik van Ernest.